Algeheel beeld
Een eenvoudige hond, vanouds de hond voor de otterjacht, die zonder log of plomp te zijn, fors gebouwd is.  Een forsere, grotere en meer gedrongen verschijning dan de Stabijhoun. Een hond wiens huid goed gespannen is en die dan ook geen keelhuid noch hanglippen vertoont.
Toelichting:  De Wetterhoun is een eenvoudig gebouwde hond. De stoere bewaker van het erf, de forse en moedige strijder tegen het gevaarlijke wild ( bunzing, otter, wilde kat). Kortom de jager voor het "zware" werk. Niet plomp of log van bouw, maar soms een beetje lomp in zijn optreden. In het spel kan het er best eens, per ongeluk, wat hard aan toe gaan. De huid voelt dikker de stugger dan die van de Stabij. De huid is "goed op maat gepast", niet te ruim, en niet te strak.


Aard
en rustige hond met een onafhankelijk, (eigenzinnig) karakter, enigzins gereserveerd voor vreemden. Waaks en dus een ideale erfhond.
Toelichting: De Wetterhoun oogt wat grimmig. Dit wordt veroorzaakt door de gelaatsuitdrukking, die door de stand van de ogen in de brede schedel met de korte stevige snuit grimmig lijkt. Maar de Wetterhoun heeft een uitermate zacht karakter, voor zijn vrienden is hij " een schaap in een  berenvel" , maar voor zijn schaarse vijanden is het een krachtig bolwerk vol moed. De Wetterhoun is een beetje eenkennig, hij is niet zomaar op slag vertrouwd met iedereen. De Wetterhoun is oneindig geduldig met kinderen en is zeer betrouwbaaar en evenwichtig. Het onafhankelijk karakter vertaald zich vooral in het graag alles zelf willen bepalen, ofschoon hij best vanzins is zijn baas van tijd tot tijd tegemoed te komen. Gehoorzamen is vaak een punt van zorg. Oost-indisch doof, na herhaaldelijk stemverheffen maakt hij aanstalten om te luisteren. Niet arrogant, maar zelfbewust. Een door en door lieve hond, die als het nodig is, zeker durft aan te vallen, maar hij is van aard beslist niet agressief.
De Wetterhoun is nog veel meer dan de Stabij, berekend op het buitenleven, zijn vacht is een uitgesproken watervacht.



Hoofd

Een "droog" hoofd, dat in verhouding tot het lichaam fors en krachtig is. De snuit en de schedel zijn even lang. De schedel is licht gewelfd en geeft meer de indruk breed dan lang te zijn. De schedel gaat met een lichte ronding over in de wangen, waarvan de spieren matig zijn ontwikkeld. De overgang van de schedel  in de snuit gaat geleidelijk en wordt slechts in gericge mate aangegeven. De snuit is krachtig en wordt maar weinig smaller naar de neus toe ( zonder enige schijn van spitsheid en goed afgeknot). De neus is recht, dus van opzij gezien geen bolle of holle lijn tonend. De neusrug is breed, de neus goed ontwikkeld met goed geopende neusgaten. De lippen goed aangesloten (niet overhangend), en een krachtig en scharend gebit. Toelichting: Het hoofd van de Wetterhoun is minder "droog" dan dat van de Stabijhoun. Dit komt door de stuggere huid van de Wetterhoun en door de korte stugge beharing op het hoofd. Opvallend is de brede schedel maar het Wetterhoofd mag geen grofheid vertonen, zoals bijv. hanglippen.

Oren

De oren zijn vrij laag aangezet met een niet sterk ontwikkelde oorschelp, zodat de oren goed gevouwen en zonder enige draai vlak tegen het hoofd worden gedragen. De oren zijn middelmatig lang en hebben de vorm van een troffel. De beharing is een typische eigenschap van het ras. Zij is gekruld bij de basis van het oor vrij lang en neemt naar beneden geleidelijk in lengte af, terwijl het onderste 1/3 deel met kort haar is bezet. Toelichting: Hetzelfde oor dus als  bij de Stabij, met dit verschil , dat de oorschelp van de Wetterhoun toch wat stugger is dan die van de Stabij en een gekrulde beharing heeft.

Ogen

De ogen zijn middelmatig groot, eirond, met goed aangesloten oogleden, zonder bindvlies te laten zien. Zij liggen iets schuin in het hoofd, waardoor de wat grimmige uitdrukking ontstaat. Zij puilen niet uit en liggen ook niet diep. De kleur is donkerbruin voor honden met een zwarte grondkleur en bruin voor honden met een bruine grondkleur. Toelichting: De ogen van een Wetterhoun staan iets scheef in het hoofd. Dat maakt de blik van de Wetterhoun wat grimmig. Een te licht oog misstaat de Wetterhoun, ofschoon een iets te licht oog in een Wetterhoofd niet zo stoort als dat bij de Stabij doet.

Neus

De neus is zwart voor honden met een zwarte grondkleur en bruin voor honden met een bruine grondkleur. Niet gespleten en de neusgaten zijn goed geopend. De neusspiegel is goed ontwikkeld. Toelichting: Een goed ontwikkelde neus, met ruime neusgatenis van belang voor een goede luchtdoorstroming en dat is hard nodig voor een hond met een goed uithoudingsvermogen. Bovendien is de neus de "radar' van de jachthond.

Hals                                                                             Borst

De hals is kort, krachtig en rond in een zeer stompe hoek overgaand in de ruglijn, zodat het hoofd doorgaans laag gedragen wordt. De hals is licht welvend en geen keelhuid of wammen.

Van voren gezien breed, meer breedte dan diepte tonend en daardoor staan de voorbenen vrij ver van elkaar. De onderborst is gerond en reikt niet dieper dan tot de ellebogen.

Lichaam

Het lichaam is zeer krachtig. De ribben zijn goed gerond met goed ontwikkelde achterribben. de rug is recht en kort met een weinig afvallend kruis. De lendenen zijn krachtig en de buik maar matig opgetrokken. Toelichting: Het lichaam van de Wetterhoun is kort en zeer krachtig. Een ruime borstkas biedt voldoende plaats voor goed ontwikkelde longen, hoewel hij op het land een minder goed atleet is dan de Stabij, maar in het water zijn zij elkaars gelijken wat het uithoudingsvermogen betreft.

Staart

De staart is lang, matig hoog gedragen en tot spiraal opgerold, gebogen over het kruis, zodat de spiraal naast het kruis komt te hangen. Toelichting: De spiraalstaart, die als een sieraad van de hond wordt beschouwd, is bezet met krullen.

Voorhand                                                       Achterhand

De schouder is goed aangesloten aan het lichaam. Het schouderblad is schuin geplaatsten goed gehoekt. Benedenarm is krachtig, goed recht, voorvoeten recht, niet doorgezakt. De voeten zijn rond, tenen goed ontwikkeld en gebogen met krachtige voetzolen.

De achterhand is krachtig, matige hoeking van darm- en dijbeenen van dijbeen en schenkelbeen. Schenkelbeen niet te lang. Hiel dicht bij de grond geplaatst, achtermiddenvoet is dus kort. Achtervoeten rond met goed ontwikkelde voetzolen.

Beharing

Behalve op het hoofd en de benen, overal bedekt met krullen. Het zijn vaste, stevige krullen van bundels haar. Enkelvoudige krullen of krullen van te dunne haarbundels geven de hond een wollig aanzien en dat mag dus niet! Het haar zelf is vrij grof en voelt iets vettig aan. Toelichting: Het is geen poedel-krul, maar het heeft meer van astrakan. Soms is het moeilijk die typische krul goed te fokken. Het komt dus voor dat de krullen wat "uitgezakt" zijn. Het haar op zich is grover dan dat van de Stabij. Het voelt vettig aan en als men de hand tussen de krullen steekt, ruikt het als de buitenlucht van het Friese waterlandschap. Overigens is het een vacht die snel opdroogt na een zwempartij.

Kleur en grootte

De kleuren, die de officiele raspunten aangeven zijn niet helemaal volledig. De Wetterhoun kent verschillende kleurschakeringen, namelijk eenkleurig zwart of bruin, verder zwart en bruin met witte aftekeningen, waarbij in het wit schimmel en/of spikkels mogen voorkomen. Deze witte aftekeningen mogen ook op het hoofd vookomen in de vorm van een bles of witte neus.
Toelichting: Bij geheel zwarte en geheel bruine honden is er vaak sprake van een witte bef en/of witte sokken. De zwart-bonte  of bruin-bonte honden hebben praktisch egaal witte vlakken met zwarte/bruine platen of het wit heeft een schimmelig aspect ( we spreken in dat geval van een blauw- of bruinschimmel).

Fokke Friso fan de Zeushounen	Zoe van de Kapelberg	Nykle Rijkman van de Kraay Heide	Oedske

De ideale schofthoogte voor een Wetterhoun reu is 59 cm, voor teven is de ideale hoogte 55 cm.